Description

Wspomnienia mniej lub bardziej biezace, bo technologia wyparla potrzebe pisania listow i nawet maili do bliskich i blizszych i tych calkiem oddalonych

Monday, 24 April 2017

Smoki, mRufa i owce w kamiennym kregu, czyli kogo bardziej kocha grawitacja, a kogo osy.

Mialo byc o tym jak hiszpanska edycja mRufay jada ryby i post jest juz nawet popelniony, ale po przerwie i na dodatek po odswiezeniu pewnego wspomnienia doszlam do wniosku, ze moge serial troche przeciagnac i wstawic tu bonusa...
Smoczynska niewykluczone ze na moj widok zacznie spluwac, ale co tam. Wziela mnie na chrzestna do dziecka, to chyba wiedziala co robi, nie?
Poza tym bede raczej inkryminowac siebie, a nie Smoki, wiec moze jakos damy rade.

Gogle do podrozy w czaso przestrzeni wycigamy, zdejmujemy i scieramy gruba wastwe kurzu i ...

Jest rok 2008 i z moich archwow wynika, ze jakis sierpien. Na Wyspie.
Sprawdzilam retrospekcyjnie i donosze, ze Merkury zachowywal sie akurat kulturalnie w tym czasie, wiec wszystkie przypaly to nasza wlasna inwencja.
Mieszkam jeszcze wtedy w O, a do przemieszczania sie horyzontalnego juz sluzy mi Niebieska Strzala, pojazd niezby wielki (ale wiekszy od hiszpanskiego Smartko dla ubogich i z wiekszym troche bagaznikiem, ale nie tak calkiem wielkim) i na dodatek 3-drzwiowy.

To mialo o tyle duze znaczenie, ze na lotnisko pojechalam sama (nawet 2 razy, bo nie bedac jeszcze wtedy wyznawca Nawidakcji najpierw pojechalam tam tydzien wczesniej celem rozeznania trasy, poslugujac sie wydrukami instrukcji z google maps - tak Marga, nie tylko Misiek takich uzywal ;) ), a wrocilam z dwoma dodatkowymi osobami wzrostu slusznego i dwiema walizkami rozmiaru nie-podrecznego plus bagaz podreczny.

Moj niewielki samochod, ze skromnym bagaznikiem zniosl to z godnoscia.

Przyjechali, ja sie bardzo ucieszylam, bo generalnie Smoki bardzo lubie w kazdych okolicznosciach przyrody i zaczelismy kombinowac co by tu robic.

Acha, jeszcze z ciekawostek to sie przyznam, ze lakomie czekalam az sie rozpakuja bo mieli dla mnie kontrabande od Fadera – medyczna przejelam juz i czekalam na te zywnosciowa, bo tez mialam obiecana. Czekam tak z lakomstwem na twarzy i zachlannie, bo mialy byc moje ulubione wedliny sojowe i sznycle sojowe, ktorym lokalne panierowane filety z bialka grzybowego do piet nie siegaly, a oni sie grzebia z tym rozpakowywaniem i troche nawet patrza wyczekujaco, kiedy sie od niech odczepie i dam troche prywatnosci. I tak sie przeczekujmy, az w koncu nie wytrzymalam i pytam zachlannie
“A walowka??!??”
A Smoczynska najpierw zaskoczona, nastepnie przerazona patrzy na Smoka, Smok stoicko na nas obie i mowi. “Oj, chyba czegos zapomnielismy spakowac...” No niestety trudno bylo mi ukryc rozczarowanie, ale dostalismy za chwile we troje ataku smiechu jak Smok dodal refleksyjnie “no tak, to juz rozumiem czemu mielismy tak luzno po koniec pakowania...”, a mnie mimo rozczarowania minely wyrzuty sumienia, bo martwilam sie okropnie czy im nie zabraknie miejsca na ich wlasne rzeczy jak upchna to wszystko co Fader mi wyliczyl, ze naszykowal...
I tylko teraz jak tak pisze to nie pamietam czy bylo to za ich pierwsza czy ktoras kolejna wizyta... ale niech juz tu zostanie skoro napisalam :)

Smoki duzych wymagan nie mieli – Smok nie mial zyczen (dopiero za kolejna wizyta chcial odwiedzic Bletchley Park), Smoczynska kupic buty, a oboje pozwiedzac O i spedzic czas z czarujaca i przezabawna mRufa, nieprawdaz ;) .

W tym ostatnim temacie pojechalam z nimi pierwszego ranka autobusem do centrum, pokazalam przystanki i wyjasnilam, ze lepiej brac bilety powrotne albo i dobowe po czym porzucilam, sama wracajac do pracy na pol dnia. W temacie obuwia tez od razu zadzialalam, bo pokazalam im sklep, w ktorym sie niejednokrotnie ubieralam i mozna bylo kupic tez buty dla Smoczynskiej.

Jako, ze od pierwszego kopa (pierwszej wizyty) zostalam wielka fanka Stonehenge, to zaproponowalam, ze ich tam zawioze, a ze zaraz calkiem niedaleczko jest drugi krag, duzo wiekszy i ma pol wioski w srodku, a pol na zewnatrz to mozemy odwiedzic oba kregi za jednym razem. Smoki wyrazily zgode i wybralism ysie na wycieczke. Przed wyjazdem jednak udalismy sie do sklepu. Ewentualnie udalismy sie do niego dzen wczesniej. W sklepie dokonalismy zakupow pt owoce do jedzenia i napoje do picia i ja na przyklad kupial napoj gazowany bezcurkowy o smaku Alphonso Mango, bo tak mnie ta nazwa rozsmieszyla. Przelatujacej nade mna zlej godziny jakos nie uslyszalam, tylko podsmiewalam sie z Mango Alfonso dalej.

Do Kamiennego Kregu dojechalismy bez wiekszych problemow, bo chociaz autem sama po raz pierwszy to te mapki z wydrukowanymi instrukcjami byly bardzo doskonale.

Krag obeszlismy w tempie slimaczym wokolo, robiac maniacko zdjecia.
Sejmikujace mistyczne hitchcocki, znaczy tego, ptaszyny. Foto by mRufa.
Smok wyznal nam, ze jesli uda mu sie zrobic zdjecie kregu na tle bezchmurnego nieba to on sie zgadza opublikowac je w internetach bo wszystkie fotki jakie widzial sa zawsze zachmurzone.
Niebo bylo istotnie piekne i bezchmurne...
Takie bezchmurne niebo, ze ksiezyc bylo widac. Foto by mRufa.
...ale nad samym kregiem wiecznie cos tam sie klebilo, nawet jsli bylo to biale jak snieg na Kasprowym...
Ja zas poinformowalam moich gosci, ze srednica spacerniaka wokolo kamieni jest wieksza niz ja pamietam z poprzednich wizyt, co uznalismy za naturalna metode odnawiania trawki.

Smok zapytal sie czy zawsze sie chodzi w takim, a nie innym kierunku – wlasnie, ku uciesze gawiedzi,  pojezdzilam sobie palcem w powietrzu celem ustalenia kierunku i wyszlo mi, ze w przeciwnym do ruchu wskazówek zegara – odparlam, ze owszem. Smok poczul sie zaintrygowany, wiec wyluszczylam mu swoja teorie.

Teoria brzmi:
Ten caly kamienny krag siedzi na wierchu zakopanego gleboko latajacego spodka, a my lazac tak jak barany wokolo ciagle w te sama strone od setek lat ladujemy temu spodku baterie. Jak naladujamy to on wezmie i odleci, ale jeszcze sie laduje.
Koniec Teorii.

Smok, mimo swego owczesnego zaangazowania w SETI (podsluchiwal o ile mnie pameic nie myli) ocenil teorie jako kompletna bzdure, ale z rozbawieniem przyznal, ze to calkiem fajny pomysl na opowiadanie S-F, co sobie zakonotowalam, acz do dzis nie wykorzystalam, bo podobnie jak Chmielewskiej zabrakalo malego z dnem do dokonczenia swojej powiesci S-F, tak mnie brakuje pomyslu na cala fabule wokol takiego fajnego pomyslu.

Nastepnie dopadla nas glupawka.
A konkretnie to Azjatycka grupa mlodziezowej turystyki, robiac sobie zdjecia na tle “kupy kamieni” w ruchu. Tzn mlodziez w ruchu. Kamienie nie tak latwo zachecic do ruchu.
Spodobalo nam sie tak bardzo - Smoczynskiej i mnie i postanowilysmy tez sobie tak poskakac, a Smokowi zlecic robienie nam zdjec.
Smok, bedac Smokiem przyjal wyzwanie bez mrugniecia okiem i tylko stoicko w aparacie ustawil tryb “seria”, ktorego uzywal do fotografowania swojej malzonki, aby uniknac koniecznosci powtarzania kazdego ujecia kilkakrotnie, bo wlosy sie nie tak ulozyly akurat w momencie pstryku, albo wlasnie przewracala oczami, lub tez je ciasno zamknela.
Normalna sprawa. Ja tez rzadam powtorki jak sie na mnie krzak krzywo spojrzy.

Moj aparat ówczesny tez mi pozwalal na strzelenie wiecej niz jednego zdjecia na raz ale wylacznie w ramach trybu samozadow... tfu samowyzwalacza, wiec nie podskakiwalam.

Ustawilam sie elegancko, sie napielam cala, gotowa do skoku, przykucnelam dla dodania sobie wybicia.
Smok dal mi znak, a ja wybilam jak rakieta bez mala, szybujac prosto do gory, prosto na orbite najblizszego satelity, a juz conajmaniej na jakies polmetra nad grunt, jak sadzilam.
Nawet zaskoczylo mnie ze sie mi zimno nie zrobilo.
Ale nic fajnego nie trwa dlugo, wiec becnelam obie nogami w trawe, znowu na przykucu, a dzielny reporter i jego asystentka prawie padli na ziemie ze smiechu.
Pedze wiec do turlajacego sie ze smiechu Smoka, wydzieram mu sila aparat, przyjaciolka moja znajac sprzet dokonuje demonstracji calej serii, a tam...
A tam prosze panstwa moja osoba na roznej wysokoci zaslania kamienny krag, sfotografowana od kolan w gore. Zglosilam zazalenie i dostalam drugi przydzil czasu antenowego.

Pedze zatem na z gory upatrzona pozycje, przyginam kolana dla dodania sobie odrzutu, Smoki daja znak i znowu...
wybilam jak rakieta bez mala, szybujac prosto do gory, prosto na orbite najblizszego satelity, a juz conajmaniej na jakies polmetra nad grunt, jak sadzilam.
Nawet zaskoczylo mnie ze sie mi zimno nie zrobilo...
Becnelam telemarkiem na ziemie i pedze ogladac efekty. Patrze, a tam...

A tam ja napieta jak struna, ze strasznym skupieniem na czerwonej z wysilku i skrzywionej w dziwnym grymasie zaciecia twarzy odrywam sie opornie od ziemi na tyle, ze wygladalam jakbym stala czubkami butow z Oszoloma na zdzblach trawy, czyli jakies 5cm najwyzej.

Smoczynska, zeby nie wyjsc na plagiare, odczekala troche i przy innym punkcie kregu zarzadala takiej samej sesji.
Trzy, cztery, HOOOP!, skoczyla Smoczynka, a ja dostawalam zeza rozbieznego probujac rownoczesnie patrzec jak wysoko skacze i jak wychodzi na zdjeciach. Nie powiem co widzialam.
Po skoku zlapala aparat i ze mne zza ramienia oglada efekty.

Pameitac jak wygladalam ja? A Smoczynska z dzika rozwiana grzywa wyglada jakby juz wchodzila na orbite.

Juz mnie miala zazdrosc zezrec, gdy nagle dociera do mnie, ze przyjaciolak na fotkach nie ma stop. Zerknelam na dol – nie no, stopy ma, obute nawet i na nich stoi.
Patrze podejrzliwie na zdjecia... HA! Skubana zamiast sie napinac i szarpac z grawitacja jak ja po prostu podgiela kolana, jakby grala w gume na poziomie kolanka!

No i wydalo sie kogo najbardziej kocha grawitacja.
Grawitacja kocha mRufe.

Dodam jeszcze, ze nasze probu skakanie na tle kregu zakonczyly sie zrobinie w duecie jaskolki i te jaskolki byly takie piekne i glebokie, ze nie wiele brakowalo a zapikowaly by dziobami w trawe ;).

Zrobilo nam sie troche ze Smoczynska przykro, ze Smok sie nie zalapal na taka fajna zabawe tylko musial ja ogladac z boku, a raczej z przodu i zaproponowalysmy, zeby ustawil aparat na taka same serie i do nas dolaczyl.

Smok sie zgodzil.

Ustawil cos, co jak sadzil, bylo seria z opoznieniem startu i ruszyl z kopyta zeby do nas dolaczyc, a wraz z nim ruszyla z kopyta migawka aparatu, wiec dolaczyl do nas akurat jak sie seria skonczyla, uswietniajac fotografie tylem swoich nogawek.

Po paru kolejnych probach udalo sie wylacznie jedno – mianowicie ustalic, ze aparat Smoków nie ma funkcji do robienia zdjec samemu sobie czyli takiego, co opozni migawke na tyle by odejsc od aparatu i dolaczych do ekipy fotografowanej.

Jakos nam sie udalo fotki wykonac w grupie, ale czy ich czy moim aparatem to juz nie wiem.
Errata - obydwoma, przy czym chyba tylko moim bez udzialu osoby czwartej.

W sklepiku z pamiatkami kupilismy, jak sama nazwa wskazuje, jakies pamiatki, przy czym ja kupilam t-shirt dla mojego wowczas Lubego zza oceanu z obrazkiem kregu i napisem “Stonehenge Rocks!”.

Do dzis go nie dostal. Ale nie uprzedzajmy faktow.

Udalismy sie nastepnie do drugiego kregu, tego wielkiego, co to pol wioski w sobie ma – wioska nazywa sie Avebury.
Po zaparkowaniu Niebieskiej Strzaly poczulam silne pragnienie i postanowilam sie napic tego napoju z ahahahaha Alfonsa.
Siedzac jeszcze w samochodzie otworzylam z rozmachem butelke, a zawartosc wyskoczyla na mnie z sila wodospadu. Musiala byc wczesniej dobrze wstrasnieta, moze komus upadla i zostala wrazona w lodowke sklepowa, nie wiem. dla mnie byla to klatwa Alfonsa.

Nie pamietam czy pochlapalo tez siedzacego obok Smoka czy zdazyl wyjsc, ale nie ulega watpliwosci za cala moja góra odziezowa zostalam dokladnie pochlapana tym cholernym napojem z Mango Alphonso.

Jak juz skonczylam bluzgac to dolaczylam do rechoczacych Smoków, bo w koncu sama sie prosilam podsmiewajac sie z zacnego Alfonsa i taka byla jego zemsta.

Na moje nieszczescie, bezcukrowosc napoju nie pomogla i natychmiast zlecialy sie do nas osy.
A konkretnie zliecialy sie do mnie.
Tlumnie sie zlecialy.
A ja mam troche nie fajna reakcje na te ich ukaszenia – nie ze sie dusze, czy cos, ale puchne okropnie i sinieje w miejscu udziabania, wiec smiech mi zamarl na ustach i wrecz lez bylam bliska, bo juz widzialam co bedzie jak mnie jakas udziabie, a ja Smokom spuchne artystycznie. Smoki dzielnie mnie oganialy, a ja kombinowalam.
W koncu wymyslilam, ze po prostu zrzuce odziez górna i ... nie, no spokojnie, nie latalam po wsi w samym biust halterze... i zaloze tego t-shirta co go kupilam dla C.
A ze na sam t-shirt bylo troche wietrznie to zalozylam na to chyba kurteczke lniana, dla pozorow wozona w bagazniku.
A ze uzywanego t-shirt nijak mi bylo wysylac wtedy jeszcze Lubemu to chyba tylko mu opowiedzialam historyjke, z obietnica, ze jak przyjedzie to mu kupie drugiego t-shirta.
Nie przyjechal to nie kupilam.
I tak wyjasnilo sie kogo kochaja osy.
Osy kochaja Mango Alfonso, a jego zemsta bywa straszliwa...

Juz prawie koncze, ale jeszcze jeden malutki epizod opowiem z tego dnia. Ale najpierw dygresyjka wprowadzajaca.

Otoz mam taki zwyczaj od lat kilkunastu, a przyjelam go od chrzestnej matki mojej przyjaciolki dElvix – mianowicie jak mnei ktos wqrwi to zycze mu gwaltownej sraczki. Nic gorszego. No dobrze, czasem zycze gwaltownej i nieokielznanej sraczki. Czasem tez natychmiastowej. Ale nic gorszego.
Owszem w przypadku kierowcy w ruchu moze to byc odebrana jako bardzo zle zyczenie, ale kto mu, temu kierowcy kazalm mnie wqrwiac? No wlasnie.
No i oczywiscie nigdy nie mam mozliwosci przekonac sie, czy moja klatwa winowajcy dopada czy nie.
Z jednym wylatkiem, kiedy to zyczylam komus tej sraczki, a dostal ospy...
A i raz tez bylo tak ze zyczylam sraczki komus niesympatycznemu, a dostal jej ktos stojacy obok, niejako rykoszetem.
Od tamtej pory M zawsze mnie prosi, zebym uprzedzala ja komu bede zyczyla tej sraczki, zeby ona mogla tego kogos unikac.
Ale to wyjatki. Zwykle nie mam okazji sie przekonac o wlasnej skutecznosci...

Poszlismy sie przejsc miedzy tymi kamieniami i na samym wstepie rzucila sie nam w oczy oszalamiajaca ilosc owczego guano, na pierwszej lace.
No po prostu prawie wiecej owczych bobkow niz trawy.
Owszem pare owieczek sie tam petalo, ale nie jakies dzikie stada.

Owieczki na stoczach. Gowien nie widac. Foto by Smoki.

Omijanie tych bobkow przysporzylo nam doznan niezwyklych.
Taki ruski balet to przy nas byly trepaki.

Tak prosze Bozenki, ktos to nagrywal, ale ja jakos do tej pory nie widzialam tego nagrania. Mozliwe, ze je mam, ale jakos ogladania nie pamietam... Smoczynska mnie uswiadomi czy mam czy nie.

Spacerowalismy, choc wlasciwszym slowem byloby "lawirowalismy" po lakach miedzy kamieniami i bobkami, wyczyniajac rozne scenki rodzajowe pomiedzy kamieniami i uwieczniajac je na fotografiach.
To my. To mniejsze rozkraczone to ja, co widac po t-shircie. Foto by Smok
Trwalo to dluzszy czas, bo teren sporszy, owiec nie przybywalo jakos znaczaco, ale ich gówien owszem.
W koncu odwazylam sie powiedziec co mnie od dluzszej chwili nurtowalo...

“Hm, czy myslicie, ze te wszystkie gwaltowne sraczki co to ja ludziom zycze, trafiaja rykoszetem tu w te oto owieczki?”

Smoki zamarly w roznym stopniu omijania kolejnego skupiska owczych bobkow, ostroznie postawily ruchome akurat konczyny dolne na wzglednie nie-gównianej przestrzeni i zaczely sie smiac tak straszliwie, ze nie tylko owce prysnely na boki, ale i okoliczni przygodni turysci, niebaczac na gówniane przeszkody.

Tym sposobem odkrylam, ze prawdopodobnie wszystkie klatwy, ktore nie dopadly moich “zloczynców”, a gdzies trafic musza, trafiaja prawdopodobnie w kamienny krag w Avebury, gdzie pasa sie bogom ducha winne owieczki z permanentna rozpedziocha.

Mam niejasne wrazenie, ze byla to moja ostatnia (ale NIE pierwsza), jak dotad wizyta w tamtym kregu - probowalam co prawda w ubieglym roku zawiezc w ten sam krag moich gosci wakacyjnych (CO plci meskiej i jego Mac), ale musielismy udac sie do StoneHenge kompletnie rezygnujac z Avebury.

26 comments:

  1. Eeej, super teoria :D Jak pojadę kiedyś w okolice tej kupy kamieni to pożyczę i sprzedam dalej (ale na prawach autorskich, ma się rozumieć.).
    Ale że w tym kręgu nie ma jakiegoś zachwiania grawitacji, tom rozczarowana :D Powinno być chociaż ciut-ciut, pod turystę ;)

    Harem Alfonsa ostry, nie ma co! PoŻądliwy nawet :D

    Nawet nie pytam "a skąd wiedziałaś, że bym Was pooglądała kicających pomiędzy gównienkami", ale nie pytam, dodaję tylko punkt za celność uwagi :D
    Nie mówiąc już o puencie, kiedy to zdążyło mi tylko przemknąć przez myśl, że jak dobrze, iż nie trzymam akurat herbaty :D Boby się wylało :D

    ReplyDelete
    Replies
    1. W samym kregu, wew sroedku to ja jeszcze nie bylam. Planuje sobie kiedys taka rozpuste zrobic ale to sa sesje indywidualne sowicie oplacane, to juz taniej by bylo skoczyc chyab ze spadochronu w rodek kregu i udawac ze to tak samo, niechcaco wyszlo... ;)

      A z ciekawosci zapytam - czy trzymany w reku prund by sie nie wylal? bo moze to jest sposob na moje ataki... nie rozdrabniac sie na jakies tam herbaty tylko zapijac tresc prundem? ;)

      Pojedz w okolice kamieni pojedz, powiem wiecej sama Cie tam dowioze jakbys akuratno wyladowala w niejakim oddaleniu od kupy kamieni ;)

      Delete
    2. Ale zalezy co
      - latac? niby mozna tylko kupe miejsca w walizce zajmei taki namiot...
      - Przyjechac? tez mozna.
      - skakac z namiotem - spadochron lepszy, ksztal bardziej sterowny niz namiot...
      - ladowac namiotem w kamiennym kregu? - nie bardzo, bo w sreodku na namiot miejsca brak, a wszedzie wokolo prywatne grunta, ale w niejakim oddaleniu owszem, jakies pole kempingowe zdaje sie widzialam.
      - U mnie sie z namiotem zainstalowac? - poki co mozna, bo komunalny ogrodek juz namiotowo przetestowany, ale po co kiedy jest miejsce w salonie? tylko w salonie to juz bez namiotu, bo sledzi nie ma gdzie wbijac bo twarde podlogi. A pozniej sie zobaczy.

      Delete
    3. skakac z namiotem, o swieta rzodkiewko, o malo sie nie zadlawilam, bo akurat tak kaszlnelam sobie. Doswiadczenie godne Profesora Wora :)))

      Delete
    4. Ale Profesor zniknalbyl z internetow, widzisz, a ja tak czulam w tym komciu... A szkoda bo kurteczka urozmaical zycie nieslychanie. na fejsbuniu tez cisza.

      Delete
    5. oj tak, no. daaaawno go nie bylo.
      Przegladalam pobieznie ostatnio bloga profesorskiego, takie to urocze wsyzstko!!!

      Delete
    6. Mnie szczegolnie utkwil w glowie taki o komiks:
      http://profesorwor.blogspot.co.uk/2016/04/dieta-fit.html
      ;)

      Delete
    7. O tak, Bożenka też ten o fitoplanktonie bardzo lubi. Mógłby Profesor się nawrócić.
      (P.S. Ciekawe, czy dzisiaj będzie fart i zakończy się publikacją złotej myśli, cze będzie trzeci niefart i niepublikacja złotej myśli.)(p.s. 2. albo Bożena z poprzednim w spamie gnije i nie wie nawet.)

      Delete
    8. Nic nie w spamie. Odkad odkrylam ze cos poszlo na spama to zagladam do niego dziennie na wszelki wypadek oraz z naiwna nadzieja, ze wiecej komciów wpadnie ;)

      Ja na przyklad nadal z telefonu nie moge komentowac u siebie ani u innych blgospotów od dawna. A u Bozenki bez problemowo... kto by pomyslal, ze wujek gugiel tak znielubil androida z Humungous Tinfoil Catamaran
      https://youtu.be/R-SsJwMBKuo

      Delete
  2. Nigdy nie byłem w Stonehenge. Wydaje się to być bardzo ciekawe miejsce, sądząc z tego, co widziałem na jego temat w TV. Może kiedyś się tam wybiorę. Chociaż te owce robiące wszędzie bobki trochę mnie odstręczają. Mam nadzieję, że Twoje klątwy kiedyś mijają. :D

    ReplyDelete
    Replies
    1. Mijaja oczywiscie, ale mnie czesto ktos probuje wkurzyc, szczegolnie kierowcy.
      Ale owcze bobki to nie w Stonehenge - tak tylko w zasiegu wzroku jest pole pelne mistycznych swin, ale nic ich nie czuc z biezni wokol Stonehenge.
      Owcze bobki w Avebury. Podobno najwiekszy srednicowo krag przynajmniej na Wyspie.
      Polecam Krag. Kocham go od pierwszego wejrzenia. Totalnie irracjonalnie zapewne. Ale podobna tak juz jest.

      Delete
    2. W takim razie, jeśli będę kiedykolwiek wybierał się do Stonehenge, zahaczę też o Avebury. Nawet z owczymi bobkami, chyba jakoś je przeżyję w zamian za piękne widoki. :)

      Delete
    3. Warto :). Avebury jest w ogole fajne jako wioska - polowa jest w kregu polowa poza i np pub w tej polowce W kregu zawsze cieszyl sie wieksza popularnoscia, acz np swiatynia znajdue sie POZA... ot taka ciekawostka. Albo np o ile dobrze pamietam, myslano przez chwile ,ze to sa groby jakies - te glazy bo pod jadnym trafili na szczatki. szczatki mimo ze ludzkie okazaly sie znacznie mlodsze niz krag i wyszlo tym badajacym ,ze ktos cos usilowal zakopac albo wykopac cichcem i go przywalilo, bo rownowaga zachwial... Ja tu grubo mowie, tak fastryga jakby, bo nie pamietam dokladnie, a sprawdzac mi sie chwilowo nie chce, ale sprawdze oczywiscie, bo nie lubie jak mnie niepelne wspomnienie dreczy.

      Delete
    4. Coś czuję, że miałbym tam dużo okazji do używania mojej lustrzanki. OK, być może za jakiś czas wkręcę się w jakiś wyjazd. Póki co ostro planuję już moją majówkę. :)

      Delete
    5. Planuj, a pozniej pokazuj, u nas majowka krotka bo tylko 3dniowy weekend, jak zawsze zreszta - druga czesc majowki w ostatni poniedzialek maja da drugi 3 dniowy weekend i tyle wolnego az do sierpnia - oczywiscie mozna brac urlopy.
      Moja majowka bedzie polegala na lokalnych rozrywkach np zabranie corki M&Msow na film Baby Boss czyli Dzieciak Rzadzi w ramach urodzin (6tych). Albo innych, rownie ekscytujacych atrakcjach ;)

      Delete
  3. Ochhhh! Owca w dziupli !!! :D Ale fajna! Rany, jak ja lubie owce, te ich nózki chude, i kolanka, i durnowate pyski :)))

    A teoria w pyteczke, masz mnie.

    ReplyDelete
    Replies
    1. A owowce? jak sie odnosisz do takowych? (popelnilam u Bozenki usilujac podkreslic ze chodzi o kudlate owoce... ale przesz te szakale u Bozenki od razu sie czepnely, z sekretarka wlacznie i chca prototyp. Osobiscie optuje za odszczepem utopców... ale masz pelna swobode interpretacji)

      Delete
    2. kudlate owoce?! to znam tylko jedne, te rambutany. Takie male, rude owce wlasnie.

      Delete
    3. OWOCE kudlate, takie np brzoskwinie z natury mechate czy inne kiwi, a mnie wlasnie wyszla wersja mutantów czyli OwOwce ;)
      Malych rudych owcow to jeszcze nie widzialam no... ;)

      Delete
    4. Tobie to takie rzeczy wychodza, ze male rude owce to maly pikus jest ;)

      Delete
    5. no no, juz sie nie licytujmy bo przypomne Ci kluseczki ;), tez Ci fajnie wyszly :D
      a'propos wczoraj w kantynie zwnowu by ten Spinach omlet co byl Spanish omletem w formie zapiekanki ;)I znowu mimo doswiadczen przeczytalam go jako Spinach... Ale pokaralo mnie zupelnie czym innym. Uzalalam sie u Bozenki to juz u siebie nie bede :D

      Delete
    6. oj dobra, dobra. no. Idziemy łeb w łeb ;)
      Ja ze szczególnym sentymentem wspominam Christus Circus, przypomina mi sie zawsze w zimie jak widze cyrkowe plakaty.

      Delete
    7. pamietam i to, ale nigdy nie umie msobie przypomniec pelnej nazwy to wole nie skopac cytatu :D

      Delete
  4. najpierw znalazłam sklep Diabla, a potem przeczytałam i mnie tez masz zarówno z teorio, jak i w kamiennym kręgu ;)))

    a czy owowce wskaujo do samochodu? bo te w Malej Ojczyźnie tak! :D

    ReplyDelete
    Replies
    1. Dobrze, ze znalazlas, bo to fajny sklep jest :).
      owowce to jescze nie wiemy jak wygladaja, wiec trudno powiedziec.
      a Owce kregowe nie wskakuja bo nie widza samochodów - wstep poza pola kregowe jest im wzbroniony. Moze to tez powud wiecznej rozpedziochy - oprocz moich klatw ;)

      Delete